De samenleving en eenzaamheid

Meer dan een miljoen Nederlanders voelt zich sterk eenzaam. De invloed van eenzaamheid is groot en leidt tot gezondheidsrisico’s en een tekortschietend gevoel van welbevinden en geluk. Eenzaamheid is van alle leeftijden, komt in alle lagen van de samenleving voor en kan levens ontwrichten.

Op eenzaamheid rust een taboe. Struikelblok in de bestrijding van eenzaamheid is dat vrijwel niemand die zich eenzaam voelt, hier openlijk voor uitkomt. Daarom moet eenzaamheid uit de taboesfeer. Dan ontstaat er meer perspectief op het voorkomen of verminderen ervan. En dat is een belangrijke stap naar actie. 

Maatschappelijke trends

Naast de oorzaken van eenzaamheid die bij de persoon zelf liggen, zijn er ook maatschappelijke trends aan te geven die van invloed (kunnen) zijn op eenzaamheid. Eenzaamheid is dus niet alleen een individueel probleem, maar heeft ook alles te maken met de inrichting en cultuur van de samenleving en de manier van denken in de samenleving. 

Door vergrijzing, ontkerkelijking en verdergaande individualisering dreigt het aantal eenzamen nog toe te nemen. Daarmee nemen ook de hoge kosten van eenzaamheid voor de samenleving toe. Eenzaamheid - het gevoel van niet ‘erbij’ horen - leidt vaak tot gezondheidsproblemen en daarmee tot een groter beroep op de zorg.

"Verandering in de publieke opinie over eenzaamheid is nodig. De maatschappij is niet 100% maakbaar. eenzaamheid is meestal geen persoonlijk falen. Je hoeft je er niet over te generen. Eenzaamheid hoeft niet 'weggeorganiseerd' te worden.”
Uitgangspunt Coalitie Erbij
"Social"